Wat hebben we opnieuw genoten van ons jaarlijkse teamuitje. Zoals inmiddels traditie is, gaan we in september met het hele team op pad. Een paar dagen even geen laptops en werk, maar ruimte voor teambuilding en gezelligheid. Dit jaar streken we neer in Düsseldorf, de hoofdstad van de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.
Een curieuze rondleiding
Donderdagochtend was het zover en reden we richting Düsseldorf. Voordat we de stad bereikten, stonden er nog twee stops op het programma. De eerste stop was de Gasometer in Oberhausen: een voormalige gashouder van 117 meter hoog, gebouwd tussen 1927 en 1929. Tot 1988 werd het gebouw gebruikt voor gasopslag; sinds 1993 is het een bijzondere locatie voor exposities, concerten en congressen. Tijdens onze ‘curieuze’ rondleiding gingen we in twee groepen uiteen en bezochten we de expositie over wonderlijke wouden. We zagen onder meer prachtige foto’s van bossen en dieren, een groot skelet van een edelhert en een imposante lichtshow van een boom in seizoenskleuren. Tot slot konden we helemaal naar boven met een glazen lift om te genieten van het uitzicht over het Ruhrgebied.
Indrukwekkende industrie en bijzondere verhalen
Daarna vervolgden we onze reis naar kolenmijn Zollverein in Essen: een indrukwekkend industrieel complex van 100 hectare waar ooit zo’n 6.000 mensen werkten. Na een heerlijke lunch gingen we opnieuw in twee groepen uiteen. De ene groep leerde meer over de oude mijnen, waar mijnwerkers vroeger met de trein naar beneden gingen en met fiches werd bijgehouden wie veilig terugkeerde. Per dag werd ongeveer 12.000 ton zuivere steenkool geproduceerd, totdat de mijn in 1986 sloot. De andere groep kreeg een rondleiding door de cokesfabriek, waar steenkool werd verhit tot cokes: een belangrijke energiebron voor de hoogovens. Deze fabriek sloot uiteindelijk in 1993.
Nadat we meer hadden geleerd over de industrie in het Ruhrgebied, reden we door naar Düsseldorf, waar we incheckten in het hotel om vervolgens de dag af te sluiten met een etentje bij de Italiaan. Na een heerlijk diner ging een groep nog de stad in om de dag gezellig met elkaar af te sluiten in een karaokebar, waar we elkaars zangkunsten en soms vooral het gebrek daaraan ontdekten.
Vamos à la playa
Op vrijdag was het tijd om de stad te verkennen. En hoe kan dat beter dan met een fietstocht? Groep 1 ging met Ricardo op pad en fietste langs allerlei bijzondere gebouwen, waaronder musea, het stadhuis en de haven. Een leuke route van 15 kilometer! Onze gids was erg enthousiast en moedigde ons aan met: “Vamos à la playa, chicas en agimos.” De andere groep begon met een wandelroute door de haven en leerde meer over de architectuur in het havengebied van Düsseldorf. Dit gebied, ook wel MedienHafen genoemd, is uitgegroeid tot een toonaangevend centrum voor architectuur, media en horeca. Er zijn veel panden te bewonderen van bekende architecten zoals, Frank Gehry, William Allen Alsop, Renzo Piano en Helmut Jahn. Hoewel de gebouwen uit verschillende periodes komen en door verschillende architecten zijn ontworpen, vormen ze samen een mooi geheel. Een van de hoogtepunten is de Rheinturm: een 240,5 meter hoge televisietoren met uitzicht over Düsseldorf en de omgeving. Tussendoor ontmoetten we elkaar voor de lunch en deelden we onze verhalen. Daarna wisselden de groepen, zodat iedereen de stad zowel op de fiets als wandelend heeft verkend.
Dineren in Duitse sferen
Na deze tochten gingen veel collega’s even relaxen in het hotel en zich klaarmaken voor het avondeten. We waren natuurlijk in Duitsland, dus een diner bij een traditionele bierbrouwerij in de stad kon niet uitblijven en gingen we eten bij: brouwerij De Füchschen. Met schnitzel en biertjes uit eigen brouwerij was dit een goed gevuld en typisch Duits diner. Daarna was er vrije tijd en ging een deel van de groep nog de stad in voor een drankje.
Met mooie herinneringen naar huis
Op zaterdag was het alweer tijd om naar huis te gaan. Er was geen officieel programma meer, dus iedereen kon de ochtend op eigen manier invullen. Na een heerlijk ontbijt ging de een nog even de stad in voor een souvenirtje, terwijl de ander rustig aan deed voor het uitchecken. Onderweg naar huis hadden we nog een gezamenlijke afsluitende lunch. Zo konden we het teamuitje samen afronden onder het genot van een heerlijke lunch.
We kijken terug op een leerzaam en gezellig teamuitje, waarbij we onze onderlinge band weer hebben versterkt. Bedankt Jarno, Erik en Simone voor de goede organisatie en het regelen van alles. We kijken nu alweer uit naar het volgende uitje!
